| O jazz que nace do saxofón
de Pedro Iturralde (Falces, Navarra) creou
escola. Nos anos sesenta, a súa música
queda impregnada pola alma andaluza e nace
o jazz-flamenco, unha fusión de raíces
que resultou venerada e frutífera.
A súa loita por lle dar ao jazz un
estatus de primeira división foi constante,
desde as aulas e desde os escenarios.
Nas súas composicións, Iturralde
decidiu marcar o "espírito de
Andalucía" e deulle un protagonismo
inusitado á guitarra flamenca, que
toma forma no seu álbum Flamenco
Jazz (1967). O seu coñecemento
exhaustivo da música clásica
levouno tamén a interpretar gran
parte do repertorio orquestral para saxofón.
Así mesmo, Joan Manuel Serrat,
Miguel Ríos ou Luis Eduardo
Aute requirírono como instrumentista.
Destaca como compositor de bandas sonoras
de películas por exemplo en Viaje
a ninguna parte (1986), de Fernando
Fernán-Gómez.
Foi catedrático do Real Conservatorio
Superior de Música de Madrid até
que se xubilou en 1994. A súa obra
324 escalas para la improvisación
de Jazz recibiu o Premio do Ministerio
de Cultura á edición máis
destacada na contribución á
pedagoxía (1990). Foi merecedor do
primeiro e segundo premio do Concurso Internacional
de Composición de Temas de Jazz en
Mónaco con Like Coltrane (1972)
e Toy (1978), respectivamente. En
1992 recibiu o Premio da Comunidade de Madrid
e en 2007 recibiu os premios Premio a Toda
una Vida da Academia da Música 2007
e Premio Príncipe de Viana da Cultura
2007.
|
